Home
Aan de slag
Workshops
- Astrologie
- Tarot
Theater
Suzan
Contact
Shop

Ondernemerstraject

Home / Producten getagged “freebie”

freebie

Toont alle 2 resultatenGesorteerd op nieuwste

Handleiding zon en maan kalender
€ 0,00
Dagplanner
€ 0,00

[instagram-feed feed=1]

Zoeken naar:

Recente berichten

Maan eerste kwartier met oefening 26 mei 2021
In je element 12 mei 2021
Aquarius deel 3 12 mei 2021
Venus naar sterrenbeeld Stier 8 mei 2021
Pluto retrograden 26 april 2021

Categorieën

Art
Astrologie
Classes
Consult
Crafting
Design
Elementen
Horoscoop
Knopen
Maan
Planeet
Pleiaden
Sewing
Sterrenbeeld
stier
Tekens
Tweelingen
Uncategorized
Venus

Tags

art crafting design diy dresses handmade interior pottery restoring sewing tutorials

HET STERRENSPEL

Jasmijnstraat 5 8302CL Emmeloord

Stuur een bericht

sterrenspel

AGENDA 2026 VOL
✨leest sterren, kaarten & symbolen
🌙astrologie • tarot • medium • systemisch werk
🔮zoomt in en uit voor helderheid
👇🏻info link bio

Over rondje om de zon met een weekkaart van de tar

Over rondje om de zon met een weekkaart van de tarot

Ik was een jaar of 10 toen mijn moeder de haas van

Ik was een jaar of 10 toen mijn moeder de haas van ons land in een prachtige schaal op tafel zette.

We aten elke dag vlees. Maar dit keer was het anders.
We kregen deze haas van de jagers.

Mijn vader had hem samen met ons in de schuur geslacht. Verwonderd keken we hoe dat lichaam zo mooi in elkaar stak. We hielden de darmen vast. En voelde het gewicht van haar volle maag.

Deze haas was extra bijzonder.
Groot geworden op dezelfde grond als ik.
Ze voelde als een zuster voor mij.
Wat een mooie haas hè?! Zei mijn vader trots.
Een prachtig beestje. Zei
Mijn moeder, terwijl ze de schaal draaide.
Hij heeft het goed gehad op ons land.
We bekeken hem van alle kanten voor mijn moeder hem aansneed.

Het was vlak voor kerst. Het laatste daglicht kleurde rood boven het land. Ik keek naar het stukje vlees geworden haas op mijn bordje.
En voor het eerst deed ik een gebed. Een echt gebed. Het was niet te vergelijken met het onze vader die ik er er op school altijd even doorheen ragde voordat de broodtrommel open mocht.
Het was echt, diep met eindeloos dankbaarheid. Mijn hoofd boog als vanzelf. En ik bedankte de haas voor het samen delen van dezelfde plek op aarde en de blijdschap wat hij nu bracht aan tafel. En de kracht die hij nu aan mij gaf.

Als je de wereld echt waarneemt. Echt ziet. Dan kan je niet anders dan je verbonden voelen en dankbaar zijn.

Daarna heb ik nooit meer zo gebeden.
Maar ik bedank wel elke ochtend tijdens mijn wandeling de zon voor zijn vuur en levenskracht.
De aarde die mij draagt en voedt
De lucht die mij omarmt en zuurstof geeft
En het water wat alles in en buiten mij met zich verbindt.

Wat ik door alle jaren heb ervaren is verbinding en dankbaarheid. De haas liet mij zien dat ik onderdeel ben van iets veel groters. Geen top van de piramide maar een radartje in het geheel.

Want als je de wereld echt gaat ziet, komt dankbaarheid vanzelf, en dat brengt rust en tevredenheid in je leven.

Op mijn website vind je geen schets voor wie ik mi

Op mijn website vind je geen schets voor wie ik mijn werk doe.
Ook lees je niets over hoe ik denk dat jouw leven eruit ziet, wat je zoekt, waar jij tegenaan loopt en wat voor een type mens je bent.

Want dat weet ik simpelweg niet.
Ik ga niet eens een poging wagen.
Want elk verhaal is uniek. Iedereen is anders.

Ik vertel je wel wat ik breng en wat ik doe. En vandaaruit kunnen we samen kijken of ik wat voor je kan betekenen.

Het enige wat ik belangrijk vind is dat jij een ja voelt. Dan ben je altijd van harte welkom.

Ik wil jóu leren kennen.
Achter het verhaal.
Verder dan het verhaal.
Wat er beweegt onder alle vorm, de woorden en de emoties.

Want de ja van jou, de onderstroom die beweegt en de emmer aan uitdaging die het leven over je heen stort, daar ergens in het midden is waar ik werk.
Het is waar hemel en aarde elkaar ontmoeten en je ontvouwt tot wie je altijd al bent.
Je transformeert niet.
Je wordt duidelijker, kleurrijker en vrijer. Precies zoals je bedoeld bent. Met alles wat er altijd al was.

In januari start het traject rondje om de zon weer.
Dit is hét moment om in te stappen.
6 keer per jaar een dikke-diepe-duik sessie met mij om vervolgens je leven vleugels te geven.

Meer weten? Zie link bio. Of ga naar de website van Sterrenspel. Stuur een bericht met je mailadres en ik hou je op de hoogte.

Geen ja van mij. Alleen van jou. Je bent welkom. Met alles! Echt, alles.

Al heel jong ‘wist’ ik dingen. Het was geen inform

Al heel jong ‘wist’ ik dingen. Het was geen informatie wat ik geleerd of meegekregen had. Het was er gewoon. Mijn ouders zagen dat het hielp en hadden zoveel vertrouwen in mij, dat ik gewoon mocht experimenteren met kruiden en planten op mijn gezinsleden en onze huisdieren. En die hadden we veel op de boerderij! Genoeg ‘oefenmateriaal’.

Ik was een jaar of 13 toen onze labrador last kreeg van zijn heupen. HD, zei de veearts. Niks aan te doen.
Smeerwortel! Riep ik meteen.
Maar het was toen onvindbaar in de winter. Sterker nog: ik had er nog nooit van gehoord en geen idee hoe het eruit zag. Het viel mij in. Ik zocht in boeken, zag dat het echt bestond. Maar als het blad weg is, vind het dan maar.

Nu jaren later neem ik de basis van het meisje van toen met mij mee en vul ik mijn intuïtieve weten aan met de kruidenjaaropleiding die ik nu volg.
Ik begrijp nu waarom ik naar bepaalde kruiden greep. Het is nu onderbouwd.
Ik leer nu middeltjes maken. Want in de jaren 90 was het best een gedoe met gekneusde bladeren en hoe vouw je die om een kat, hond of zelfs duif heen?

Mijn eerste smeerwortelzalf is af. Geoogst met mijn ouders op onze boerderij rond volle maan. Met bijenwas van de imker om de hoek, die met zoveel liefde en trots over zijn vak vertelt. Zingend als offer voor de de smeerwortel heb ik de zalf met liefde bereid.

Wat een rijkdom als je innerlijke wijsheid samenvalt met boekenkennis. Ik ben nog steeds dat meisje van toen met de handigheidjes van nu. Toen wist ik het al. Nu is het onderbouwd.

Ga doen wat je vroeger al deed. Waar je als kind blij van werd. En bereid het uit met de kennis van nu. De wereld is één grote speeltuin als je je binnenwereld aan de buitenwereld knoopt.

Waar werd jij vroeger blij van? Waar speelde je mee? En wat vond je daar precies leuk aan?

(Ps: yes ik weet het: ik doe met vallen en stoten smeerwortel echt veeeeel te kort. En ik weet ook dat madeliefjes nog beter bij deze kwalen werken. Korte uitleg: het stickertje was te klein.🤣)

In januari 2025 startte we met z’n allen onder één

In januari 2025 startte we met z’n allen onder één dak in Emmeloord. 8 vrouwelijk onderneemster. Het werd door veel mensen met veel enthousiasme ontvangen. Maar er waren ook veel mensen sceptisch: Niet bang om ruzie te krijgen? Dat gaat toch nooit goed, zoveel vrouwen bij elkaar!? En zelfs van vrouwen: Ik moet er niet aan denken zo’n kippenhok! Ik werk liever met

Maar @de_jasmijn_emmeloord Is de tofste en meest helende, heilige vrouwencirkel waar ik ooit ben ingestapt.
We lunchen samen wanneer het lukt, we drogen elkaars tranen in bittere tijden, vieren samen de zoete tijden, eten en drinken 4 keer per jaar met elkaar. We vinden elkaar hier. Als professionals en als vrouwen. Zelfs op vrije dagen ben ik te vinden. Gewoon om er te zijn.

Nog steeds is er een oeroude angst voor de krachtplaats waar vrouwen samen komen.
In oude tijden werden groepen vrouwen uit elkaar geslagen door het instituut kerk. Want de kracht en wijsheid wat daar samenkwam ging dwars door regels en protocollen heen.

Nog steeds is er een collectieve angst: te zoetsappig, te veel geroddel, gekift, ruzies. Te veel ondergronds, onder de huid, niet in je gezicht.

En al deze bewegingen zijn er. Ik ken ze.
Want wat weggedrukt wordt vindt een andere vorm, een andere ingang, gaat op een andere laag verder. Onzichtbaar en zo aanwezig. Wij zíj́n aanwezig! Met 51% van de wereldbevolking.

Als docent drama in het voortgezet onderwijs legde ik het zogenaamde meidenvenijn voorzichtig op tafel.
Ik vertelde: Hier is het veilig. Ik wil je stem horen. Met alle scherpte, met alle kracht en met alle wijsheid. Want wij vrouwen doen er toe. En jouw wijsheid is een opening om elkaar te vinden. Om de collectieve wijsheid weer op te bouwen, van kracht de voorzien.

Hakkelend, stotterend, schreeuwend na het zwijgen kwam het dan op gang. Met zoute tranen en warme armen.

Want wij vrouwen: we zijn zo verdomd krachtig! Het is onze bron. Het is wie we zijn. En het is waar dingen geschept, geselecteerd en vernietigd worden vanuit het helderste weten. het dichtst bij de wilde natuur.

Maak jezelf niet klein. Maak vrouwen niet klein. Sta op. Verbind. Spreek.

‘Ik zie het helemaal voor me! een groot wit huis,

‘Ik zie het helemaal voor me! een groot wit huis, met een grote oprijlaan, dakkapellen en van die raampjes met kruisjes erin. En voor het huis een hele grote boom!’ zegt hij vanaf de achterbank.

Ik glimlach. Hij omschrijft precies een huis in Amerika. Een echt spookhuis waar ik de rillingen van kreeg.
Hij is er nooit geweest.
Ik was daar toen ik 18 was.
Ik vertelde het verhaal. Hij zag de beelden. Tot in de detail.
‘Klopt precies Joppe!’

Een harde kreet op de achterbank! Dat kan toch niet?! Hoe kan ik dit allemaal zien!? Hoe kan ik dit allemaal weten!! En ik zie het precíes!

Ik kijk in de achteruitkijkspiegel: omdat je mijn kind bent.

Precies op de leeftijd van onze zoon werd ik bewust van alles wat ik zag: kleuren om alles heen bleken aura’s te zijn. Dat mijn overgrootvader mij ‘s nachts bezocht, bleek ook niet iedereen te hebben. En de klaterlach van Margsche mijn gids toen ik op een dag haar naam vroeg, vergeet ik nooit meer.

En nu is hij. 13 jaar. Het is zo herkenbaar!
Ik weet nog hoe ik mij een ontdekkingsreiziger voelde van deze nieuwe wereld.
Met een groot wezenlijk verschil voor hem: hij heeft een moeder die hem is voorgegaan.

Als we uitstappen heeft hij nog honderden vragen.
Ja, ik ga het je leren en met je oefenen. Maar voetballen, je weg vinden in deze wereld en je leven belichamen is het allerbelangrijkste. En af en toe met mij oefenen is prima!

En tegelijkertijd voel ik, dat ik net als mijn moeder, hem zal beschermen als een leeuwin tegen alle nieuwsgierigheid en vragen waar hij niet mee bezig hoeft te zijn. Nog niet. Dat komt wel.

Hij schudt zijn hoofd. Nog steeds verwonderd over alles loopt hij naar de deur:
‘Mag ik cola?’
‘Ja. Pak maar een blikje.’ glimlachend kijk ik Frans aan.
Gelukkig. Zijn vader is wel wat gewend met mij.

Volg mij op Instagram

Blog
Contact
Mijn account

0

Je winkelwagen